หน้าแปลน Flange

×

หน้าแปลน (Flange) คืออะไร?

หน้าแปลน คือชิ้นส่วนโลหะที่ออกแบบให้รับแรงกดจาก Bolt เพื่ออัด Gasket ให้เกิดการซีล รองรับแรงดันตามมาตรฐานที่กำหนด ใช้ในระบบน้ำ ไอน้ำ น้ำมัน ก๊าซ และอุตสาหกรรมกระบวนการผลิต

หน้าแปลนคือชิ้นส่วนโลหะที่ออกแบบมาเพื่อรับแรงดึงจากสลักเกลียว (Bolt Load) ซึ่งจะถูกแปลงเป็นแรงกดบนปะเก็น (Gasket Compression) เพื่อสร้างแนวซีลที่สามารถรองรับแรงดันตามที่กำหนดในมาตรฐานการออกแบบ ใช้กันอย่างแพร่หลายในระบบน้ำ ระบบไอน้ำ ระบบน้ำมัน ระบบก๊าซ และอุตสาหกรรมกระบวนการผลิต

ในการเลือกหรือออกแบบการใช้งานหน้าแปลน จำเป็นต้องเข้าใจว่าหน้าแปลนทำงานเป็นส่วนหนึ่งของ flange joint system ซึ่งต้องอาศัยองค์ประกอบร่วมกันเสมอ ได้แก่ หน้าแปลน สลักเกลียว และปะเก็น โดยระดับแรงดันจะถูกกำหนดตามมาตรฐาน เช่น Class, K หรือ PN และการติดตั้งต้องควบคุมค่าแรงบิด (Torque) อย่างเหมาะสมเพื่อให้ได้แรงดึงของ Bolt ที่ถูกต้อง ทั้งนี้มาตรฐานแต่ละระบบไม่สามารถนำมาเทียบกันโดยตรงได้โดยไม่ตรวจสอบรายละเอียดของมิติและ pressure–temperature rating

ตารางเปรียบเทียบหน้าแปลน งานเชื่อม และข้อต่อเกลียว

หลักการทำงานของหน้าแปลน (Sealing & Load Mechanism)

กลไกการทำงานของหน้าแปลนอาศัยแรงดึงจากสลักเกลียวเพื่อสร้างแรงกดบนปะเก็น เมื่อแรงกดมีค่าที่เหมาะสม ปะเก็นจะถูกอัดจนสามารถเติมเต็มความไม่เรียบระดับจุลภาคของผิวหน้าแปลน ทำให้เกิดแนวซีลที่ต่อเนื่องและลดโอกาสการรั่วซึมของของไหล

แรงดึงเริ่มต้นของสลักเกลียว หรือ Bolt Preload เป็นปัจจัยหลักที่กำหนดประสิทธิภาพของการซีล เนื่องจากแรงนี้จะถูกแปลงเป็นแรงกดบนปะเก็นโดยตรง หากค่า preload ต่ำเกินไป แนวซีลจะไม่สมบูรณ์และเกิดการรั่วได้ แต่หากสูงเกินไปอาจทำให้สลักเกลียวเกิดการเสียรูปถาวรและสูญเสียความสามารถในการรักษาแรงกดในระยะยาว

การอัดตัวของปะเก็น (Gasket Compression) มีบทบาทสำคัญในการสร้างแนวซีลที่มีประสิทธิภาพ โดยปะเก็นจะต้องถูกอัดให้ถึงระดับ seating stress ที่เหมาะสมเพื่อให้สามารถปิดช่องว่างระหว่างผิวหน้าแปลนได้อย่าง

สมบูรณ์ ขณะเดียวกันผิวหน้าของหน้าแปลนทั้งสองด้านต้องสัมผัสกันอย่างสม่ำเสมอ เพราะหากมีการบิดงอหรือผิวไม่เรียบ แรงกดจะกระจายไม่เท่ากันและอาจทำให้เกิดการรั่วเฉพาะจุด

แรงจากสลักเกลียวต้องถูกกระจายรอบวงอย่างสมดุลเพื่อให้ load distribution สม่ำเสมอ การขัน Bolt แบบไขว้จึงเป็นวิธีมาตรฐานที่ช่วยลดความแตกต่างของแรงกดในแต่ละตำแหน่ง และช่วยให้การซีลมีเสถียรภาพมากขึ้น

เส้นทางการรั่ว (Leakage Path) คือช่องทางที่ของไหลสามารถผ่านได้เมื่อแรงกดไม่เพียงพอ ดังนั้นการออกแบบ flange joint ที่ดีต้องทำให้เส้นทางนี้ถูกปิดด้วยแรงกดที่เหมาะสมตลอดช่วงการใช้งาน

นอกจากนี้ยังต้องพิจารณาการโก่งตัวของหน้าแปลน (Flange Rotation) ซึ่งอาจเกิดขึ้นเมื่อหน้าแปลนรับแรงดัน หากเกิดการโก่งมากเกินไป แรงกดบริเวณขอบนอกของปะเก็นจะลดลงและเพิ่มความเสี่ยงต่อการรั่ว รวมถึงความเสี่ยงที่ปะเก็นอาจถูกแรงดันดันออกจากตำแหน่ง (Gasket Blowout) ในกรณีที่การออกแบบร่องหรือแรงกดไม่เหมาะสม

×

ประเภทของหน้าแปลนและผิวหน้า

หน้าแปลนสามารถแบ่งตามลักษณะการต่อท่อ โครงสร้างคอหน้าแปลน และลักษณะการใช้งานในระบบแรงดันต่าง ๆ การเลือกประเภทที่เหมาะสมมีผลโดยตรงต่อความแข็งแรง ความปลอดภัย และต้นทุนของระบบท่อ

• หน้าแปลนคอยาวเชื่อมชน (Weld Neck Flange)

หน้าแปลนคอยาวเชื่อมชน (Weld Neck Flange) เป็นหน้าแปลนที่มีคอยาวและเชื่อมต่อกับท่อด้วยการเชื่อมชน (Butt Weld) ทำให้ความเค้นสามารถถ่ายจากท่อไปยังหน้าแปลนได้อย่างต่อเนื่อง เหมาะกับระบบแรงดันสูง อุณหภูมิสูง หรือระบบที่มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างรวดเร็วซึ่งต้องการ fatigue resistance ที่ดี

• หน้าแปลนสลิปออน (Slip-On Flange)

ออกแบบให้สามารถสวมท่อเข้าไปก่อนทำการเชื่อมทั้งด้านในและด้านนอก ทำให้ติดตั้งได้ง่ายและมีต้นทุนต่ำกว่า Weld Neck Flange แต่มีความสามารถในการทนต่อความล้าจากแรงสลับ (Fatigue Resistance) ต่ำกว่า จึงเหมาะกับงานแรงดันปานกลางถึงต่ำ

• หน้าแปลนบอด (Blind Flange)

เป็นหน้าแปลนทึบไม่มีรูตรงกลาง ใช้สำหรับปิดปลายท่อหรือปลายระบบ สามารถรองรับแรงดันได้ดีเมื่อเลือก pressure class อย่างเหมาะสม และมักใช้ในกรณีที่ต้องการเผื่อการขยายระบบในอนาคต

• หน้าแปลนสวมเชื่อม (Socket Weld Flange)

ออกแบบให้สอดท่อเข้าไปในบ่าด้านในก่อนเชื่อม เหมาะกับท่อขนาดเล็กที่ต้องการความแข็งแรงสูง เช่น ระบบแรงดันสูงขนาดเล็กในโรงงานอุตสาหกรรม

• หน้าแปลนเกลียว (Threaded Flange)

ออกแบบให้สอดท่อเข้าไปในบ่าด้านในก่อนเชื่อม เหมาะกับท่อขนาดเล็กที่ต้องการความแข็งแรงสูง เช่น ระบบแรงดันสูงขนาดเล็กในโรงงานอุตสาหกรรม

• หน้าแปลนแบบหมุนร่วมกับสตับเอนด์ (Lap Joint Flange)

ใช้ร่วมกับ Stub End ทำให้ตัวหน้าแปลนหมุนได้ก่อนขัน Bolt เหมาะกับงานที่ต้องถอดบำรุงบ่อย หรือระบบที่ต้องจัดแนวรู Bolt ให้ตรงง่ายขึ้น

ประเภทของผิวหน้า (Face Type)

ผิวหน้าของหน้าแปลนมีผลโดยตรงต่อการเลือกปะเก็น (Gasket) และระดับแรงดันที่รองรับได้ การเลือกผิวหน้าให้เหมาะสมจะช่วยลดความเสี่ยงการรั่วซึมและเพิ่มประสิทธิภาพการซีลของระบบ

• ผิวหน้ายก (Raised Face: RF)

เป็นแบบที่พบได้ทั่วไป มีผิวหน้ายกสูงขึ้นเล็กน้อยเพื่อเพิ่มแรงกดบนปะเก็น เหมาะกับงานแรงดันปานกลางถึงสูง และใช้งานได้หลากหลายในระบบอุตสาหกรรม

• ผิวหน้าเรียบ (Flat Face: FF)

ผิวหน้าราบเสมอกันทั้งแผ่น เหมาะกับระบบแรงดันต่ำ หรือหน้าแปลนที่ทำจากวัสดุเปราะ เช่น เหล็กหล่อ เพื่อป้องกันการแตกร้าวจากแรงกดที่ไม่สม่ำเสมอ

• ร่องวงแหวน (Ring Type Joint: RTJ)

ออกแบบให้ใช้ปะเก็นโลหะรูปวงแหวนฝังในร่องเฉพาะ เหมาะกับงานแรงดันสูงมากและอุตสาหกรรมที่ต้องการความปลอดภัยสูง เช่น ปิโตรเคมีและน้ำมัน

• ลิ้นและร่อง (Tongue and Groove)

มีโครงสร้างเป็นลิ้นและร่องประกบกัน ช่วยจัดตำแหน่งปะเก็นให้แม่นยำ ลดโอกาสเลื่อน เหมาะกับงานเฉพาะทางที่ต้องการความแม่นยำในการซีล

ตารางเลือก Gasket ให้เหมาะกับ Face

×

ระบบมาตรฐานแรงดันของหน้าแปลน

ระบบ ANSI หรือ ASME Class

ระบบ ASME Class ใช้กำหนดระดับแรงดันของหน้าแปลนและอุปกรณ์ในระบบท่อ โดยแบ่งเป็น Class 150, 300, 600, 900, 1500 และ 2500 ตามมาตรฐาน ASME B16.5

หลักสำคัญคือ ค่า Class ไม่ได้หมายถึงแรงดันคงที่ แต่ขึ้นกับ อุณหภูมิและชนิดวัสดุ ต้องอ้างอิงจากตาราง Pressure–Temperature Rating เสมอ

• Class คือระดับการออกแบบ ไม่ใช่ค่าแรงดันตายตัว
• อุณหภูมิสูงขึ้น ค่าแรงดันที่รองรับได้ลดลง
• วัสดุต่างกัน รับแรงดันได้ไม่เท่ากัน

ASME B16.5 คืออะไร

มาตรฐานที่กำหนด ขนาด มิติ รู Bolt และตารางแรงดัน ของหน้าแปลน เพื่อให้การออกแบบและติดตั้งเป็นไปในมาตรฐานเดียวกัน

ภาพรวมค่าความดัน–อุณหภูมิ (Pressure–Temperature Rating Overview)

ค่าความดันของหน้าแปลน (เช่น Class หรือ PN) ไม่ได้คงที่ทุกอุณหภูมิ เพราะเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ความสามารถในการรับแรงดันของวัสดุจะลดลง ดังนั้น การเลือกหน้าแปลนต้องอ้างอิงตาราง Pressure–Temperature Rating ตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง และพิจารณาแรงดันควบคู่กับอุณหภูมิใช้งานจริงเสมอ เพื่อความปลอดภัยของระบบ

ระบบ JIS (Japanese Industrial Standards)

ระบบ JIS ใช้กำหนดระดับแรงดันของหน้าแปลนและอุปกรณ์ท่อในมาตรฐานญี่ปุ่น เช่น JIS B2220 โดยแบ่งระดับเป็น 5K, 10K, 16K, 20K เป็นต้น

หลักสำคัญคือ ค่า K ไม่ได้หมายถึงแรงดันคงที่ตลอดทุกอุณหภูมิ แต่เป็นระดับการออกแบบ ต้องพิจารณาควบคู่กับอุณหภูมิและวัสดุ

• ค่า K คือระดับการออกแบบ ไม่ใช่ค่าแรงดันตายตัว
• อุณหภูมิสูงขึ้น ความสามารถรับแรงดันจะลดลง
• ต้องอ้างอิงตารางแรงดัน–อุณหภูมิของมาตรฐาน JIS

ระบบ DIN / EN (European Standard)

ระบบ DIN/EN ใช้กำหนดระดับแรงดันของหน้าแปลนตามมาตรฐานยุโรป โดยใช้ค่า PN (Pressure Nominal) เช่น PN6, PN10, PN16, PN25

หลักสำคัญคือ ค่า PN ระบุแรงดันที่อุณหภูมิอ้างอิง (ปกติ 20°C) และเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ค่าความดันที่รับได้จะลดลงตามตารางของวัสดุ

• ค่า PN คือค่าระดับการออกแบบที่อุณหภูมิอ้างอิง
• อุณหภูมิสูงขึ้น ค่าแรงดันที่รับได้จะลดลง
• ต้องอ้างอิงตาราง Pressure–Temperature ของวัสดุแต่ละเกรด

ตัวเลข Class ไม่ได้หมายถึงค่าแรงดันตรงตัว แต่เป็นระดับการออกแบบที่สัมพันธ์กับอุณหภูมิใช้งาน โดยค่าแรงดันที่รับได้จะลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น

ภาพรวมระบบมาตรฐานแรงดันของหน้าแปลน

หมายเหตุ: ไม่สามารถเทียบตรง 1 ต่อ 1 ต้องดูตารางแรงดันตามอุณหภูมิ

×

แนวคิดเรื่องมิติของหน้าแปลน (Flange Dimension Concept)

การเลือกหน้าแปลนที่ถูกต้อง จำเป็นต้องเข้าใจมิติและองค์ประกอบสำคัญของหน้าแปลน เพื่อให้สามารถใช้งานร่วมกับระบบท่อได้อย่างเหมาะสม ปลอดภัย และมีประสิทธิภาพ โดยปัจจัยหลักที่ควรพิจารณา ได้แก่ หน้าแปลน

NPS คืออะไร

NPS (Nominal Pipe Size) คือขนาดท่อในหน่วยนิ้ว ใช้เป็นมาตรฐานอ้างอิงหลักในการเลือกขนาดหน้าแปลนให้ตรงกับท่อในระบบ

DN (Diameter Nominal) คือขนาดท่อในหน่วยมิลลิเมตร ใช้ในมาตรฐานยุโรปและระบบเมตริก

มิติสำคัญของหน้าแปลน

• เส้นผ่านศูนย์กลางวงสลักเกลียว (Bolt Circle Diameter) คือระยะวงกลมที่จัดเรียงรู Bolt
• จำนวนรูสลักเกลียว (Number of Bolt Holes) มีผลต่อการยึดและการกระจายแรง
• ความหนาหน้าแปลน (Flange Thickness) สัมพันธ์กับระดับแรงดันที่รองรับได้

แม้ขนาดท่อจะเท่ากัน แต่หากระดับแรงดัน (Pressure Rating หรือ Class) ต่างกัน มิติของหน้าแปลนก็อาจแตกต่างกัน เช่น ความหนาและจำนวน Bolt ดังนั้น การเลือกหน้าแปลนจึงควรพิจารณาทั้งขนาดท่อและระดับแรงดันควบคู่กัน เพื่อให้เหมาะสมกับการใช้งานจริง

ตารางเปรียบเทียบวัสดุของหน้าแปลน

หมายเหตุ: ต้องพิจารณา ค่าความเค้นคราก (Yield Strength), ขีดจำกัดอุณหภูมิใช้งาน (Temperature Limit) และความต้านทานการกัดกร่อน (Corrosion Resistance) เสมอ

×

การติดตั้งและแรงบิด (Torque)

การกำหนดค่า Torque ที่ถูกต้องเป็นขั้นตอนสำคัญในการติดตั้งหน้าแปลน เนื่องจาก Torque จะถูกแปลงเป็นแรงดึงในสลักเกลียว และกลายเป็นแรงกดที่ใช้ซีลปะเก็น หากกำหนดค่าไม่เหมาะสม อาจทำให้เกิดการรั่วหรือความเสียหายของอุปกรณ์ได้

ค่า Torque ที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น ขนาด Bolt เกรดของ Bolt ชนิดของปะเก็น และสภาพการหล่อลื่น เนื่องจากแรงเสียดทานของเกลียวมีผลโดยตรงต่อแรงดึงที่เกิดขึ้นจริง ในสภาพที่มีการหล่อลื่น Torque เดียวกันจะให้ Bolt load สูงกว่าแบบแห้ง

การขัน Bolt ควรทำแบบไขว้และทำหลายรอบตามแนวทางของ ASME PCC-1 เพื่อให้แรงกดกระจายอย่างสม่ำเสมอ การขันเรียงรอบวงหรือขันครั้งเดียวจนสุดอาจทำให้แรงกดไม่เท่ากันและเพิ่มความเสี่ยงต่อการรั่ว

ปัญหาที่พบเจอได้บ่อยครั้งในระบบหน้าแปลน

• แรงบิดไม่เพียงพอ

แรงขัน Bolt ไม่ถึงระดับที่ทำให้ปะเก็นถูกอัดแน่น จึงเกิดช่องทางรั่วของของไหล

• โบลต์คลายตัวจากแรงสั่นสะเทือน

แรงสั่นสะเทือนจากการทำงานของระบบทำให้แรงกดลดลงและซีลเสื่อมประสิทธิภาพ

• การจัดแนวท่อไม่ตรงกัน

การจัดแนวท่อไม่ตรงกันทำให้แรงกระจายไม่สม่ำเสมอ ส่งผลให้หน้าแปลนโก่งหรือรั่ว

• การขยายตัวจากความร้อน

การขยายตัวจากความร้อนทำให้แรงกดเปลี่ยนแปลงและอาจทำให้ Bolt หรือ Gasket เสียหาย

• การขันแน่นเกินไป

การใช้ Torque มากเกินไปทำให้ Bolt เกินค่าความเค้นครากและสูญเสียความสามารถในการยึดจับ

แนวทางการเลือกหน้าแปลนให้เหมาะกับการใช้งานจริง

การเลือกหน้าแปลนควรพิจารณาทั้งแรงดันใช้งานจริง รวมถึงแรงดันกระชากในช่วง Start-up และ Shutdown เพื่อให้มี safety margin ที่เหมาะสม นอกจากนี้ยังต้องพิจารณาอุณหภูมิสูงสุดและต่ำสุดของระบบ เนื่องจากอุณหภูมิมีผลต่อความสามารถในการรับแรงของวัสดุและอายุการใช้งานของปะเก็น

ชนิดของของไหลก็เป็นอีกปัจจัยสำคัญ เพราะของไหลที่มีฤทธิ์กัดกร่อนต้องเลือกวัสดุหน้าแปลนและปะเก็นที่เหมาะสม รวมถึงพิจารณาความสะดวกในการบำรุงรักษา หากต้องถอดประกอบบ่อยควรเลือก flange type ที่ช่วยลด downtime

สุดท้ายควรเลือกใช้อุปกรณ์ที่อยู่ในมาตรฐานเดียวกัน เช่น ASME, JIS หรือ DIN/EN เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหามิติไม่ตรงกัน และควรพิจารณาต้นทุนตลอดอายุการใช้งาน ไม่ใช่เฉพาะต้นทุนเริ่มต้นเท่านั้น

×

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

• หน้าแปลน 10K รับแรงดันได้เท่าไร?

ประมาณ 10 kgf/cm² ที่อุณหภูมิห้องตามมาตรฐาน JIS B2220

• PN10 เทียบกับ ASME Class อะไร?

ไม่สามารถเทียบได้โดยตรง เนื่องจากมาตรฐาน ASME และ DIN ใช้หลักการออกแบบต่างกัน ต้องตรวจสอบจากตาราง Pressure-Temperature Rating ของแต่ละมาตรฐานเสมอ

• Weld Neck ต่างจาก Slip-On อย่างไร?

Weld Neck มีการกระจายความเค้นที่ดีกว่าและมี fatigue resistance สูงกว่า จึงเหมาะกับงานแรงดันและอุณหภูมิสูง

• แรงบิด (Torque) ควรเป็นเท่าไร?

ค่า Torque ไม่ใช่ค่าตายตัว แต่ขึ้นอยู่กับขนาดของ Bolt, เกรดของวัสดุ, ชนิดของปะเก็นที่ใช้ และสภาพการหล่อลื่นขณะติดตั้ง ควรคำนวณตามมาตรฐานวิศวกรรมเสมอ

• NPS กับ DN ต่างกันอย่างไร?

NPS (Nominal Pipe Size) เป็นหน่วยวัดขนาดท่อตามมาตรฐานอเมริกันที่มีหน่วยเป็นนิ้ว ส่วน DN (Diameter Nominal) เป็นหน่วยวัดตามมาตรฐานยุโรปหรือระบบเมตริกที่มีหน่วยเป็นมิลลิเมตร

• ทำไมหน้าแปลนเหล็กคาร์บอน (ASTM A105) ถึงไม่เหมาะกับงานกัดกร่อนสูง?

เหล็กคาร์บอนมีความต้านทานการกัดกร่อนต่ำกว่าสแตนเลส แม้จะมีค่า Yield Strength ที่ดีและต้นทุนเหมาะสม แต่จะเกิดสนิมหรือเสียหายได้ง่ายเมื่อสัมผัสกับของไหลที่มีฤทธิ์กัดกร่อน

• หน้าแปลนแบบ Flat Face (FF) และ Raised Face (RF) ใช้ร่วมกันได้หรือไม่?

ไม่ควรใช้ร่วมกัน โดยเฉพาะกับวัสดุเปราะอย่างเหล็กหล่อ เพราะแรงกดอาจไม่สม่ำเสมอและทำให้หน้าแปลนแตกร้าวได้

• สแตนเลส 304 และ 316 เลือกใช้ต่างกันอย่างไร?

304 เหมาะกับงานทั่วไปที่ต้องการความสะอาดและกันสนิม แต่หากเป็นระบบที่มีสารเคมีรุนแรงหรืออยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์สูง ควรเลือกใช้ 316 เพราะมีความต้านทานการกัดกร่อนได้ดีกว่า